Nafas, 24
Iran
verliefd
over mij:
گاهی باید رفت
بی هیچ اعتراض
بی هیچ نگاهی به پشت سر
گاهی باید دور شد
بغض را قورت داد
اشک را در چشم ها حبس کرد
نفسی به تنگی روزگار کشید
نه شکوه ای
نه شکایتی
نه اندکی به حرفم گوش کنیدی!
تنها یک بودنی می ماند
در این میان:
بی گفتن بدرودی